Archive for Styczeń, 2010

Akcja 1% – Pomóż pomagać!

Nadchodzi pora rozliczenia się z fiskusem. Wypełniając roczny PIT możemy zasilić kwotą równą 1% należnego podatku konto jednej z ponad 7 tysięcy instytucji, które mają status pożytku publicznego. Często opiekują się one osobami nam bliskimi, którym chcemy szczególnie pomóc.

logo_jedenprocentWiemy, że instytucje państwowe nie radzą sobie zbyt dobrze z 99% naszych podatków, więc sami mądrze zagospodarujmy resztę.

Nie zawsze wiemy, dla kogo przeznaczyć 1% podatku, a przecież wokół nas jest mnóstwo osób potrzebujących pomocy.

PODPOWIEDZ, JAK DOBRZE WYBRAĆ BENEFICJENTÓW!

Uruchomiliśmy stronę workexpress.pl/jedenprocent, gdzie każdy z nas może zamieścić swoją propozycję przeznaczenia należnego nam 1% podatku.

Wystarczy napisać dwa zdania, dlaczego właśnie ta instytucja zasługuje na naszą uwagę.

Propozycje zbieramy od 29 stycznia do 14 lutego pod adresem: jedenprocent@workexpress.pl.

Pełna lista rekomendacji od Ludzi Godnych Zaufania jest na bieżąco uzupełniania na naszej stronie internetowej.

Baza organizacji pożytku publicznego znajduje się na portalu www.ngo.pl.

, , , , ,

Brak komentarzy


Biznesowy dress code, czyli jak się ubierać

Dress code, pisane błędnie dress-code lub dresscode, to nic innego jak etykieta stroju. Idąc dalej – to psychologia tego, co nosimy. W biznesie określa reguły i zasady ubioru służbowego. Warto poznać jego tajniki, nie tylko w celach dobrej prezencji w biurze, ale także na czekającej nas rozmowie kwalifikacyjnej.

Jak dobrać strój pod swoją urodę, figurę, karnację, a przede wszystkim stanowisko? Jak ubrać się do pracy, tej przyszłej, jak i obecnej? Damy kilka cennych rad, najpierw jednak wyjaśnimy szerzej, czym ten dress code w ogóle jest.

Pojęcie dress code dość niedawno pojawiło się w naszej polskiej rzeczywistości kulturowej. Wcześniej oczywiście funkcjonowały zasady dobierania odpowiedniego stroju do danej okoliczności, ale dopiero współcześnie powstała masa poradników i specjalistów-stylistów (którzy na co dzień zajmują się też savoir-vivre w biznesie).

Dress code dość restrykcyjnie podchodzi do doboru stroju – nie wypada na rozmowę kwalifikacyjną „wrzucić na siebie cokolwiek”, wyraźnie jest zaznaczona granica tego, co nam wolno i tego, co nie jest wskazane (żeby nie napisać, że niedozwolone). Strój musi być dostosowany… do wszystkiego – stanowiska, polityki firmy i często widzimisię przełożonego (tutaj spotkaliśmy się raz z przypadkiem, gdy prezes dość krzywo patrzył na praktykantki przychodzące w dżinsach do biura, mimo że miały do nich skromne bluzki i eleganckie pantofle, a całość prezentowała się bardzo dobrze). Nic dziwnego – badania psychologiczne wskazują jednoznacznie, że „jak cię widzą, tak cię piszą”, a pracownicy są najlepszą wizytówką firmy; małe potknięcie w ubiorze czy w zachowaniu z ich strony, a wizerunek firmy jest wyraźnie nadszarpnięty.

Podstawowe zasady:

  • nie wolno nigdy przesadzać z biżuterią: zasada dotyczy głównie pań, ale także panów, którzy mogą czuć potrzebę eksponowania grubego złotego łańcuszka lub rzucającego się w oczy zegarka; panie mogą dobrać tylko dwa elementy biżuterii, np. łańcuszek i skromne kolczyki lub połyskujący pierścionek i broszka;
  • minimum dodatków (np. gdy masz już w ręku elegancki długopis, który przyciąga uwagę, zrezygnuj z ozdobników dłoni i nadgarstka, i nie baw się długopisem!);
  • prostota stroju i kroju (który także zamaskuje mankamenty naszej figury);
  • zgranie kolorów i ich dobre dobranie „pod siebie”.

Mowa kolorów:

  • ciemne stonowane – prestiż, powaga;
  • metaliczne – przepych i bogactwo;
  • jaskrawe – dynamizm, aktywność, nowoczesność;
  • pastelowe – finezja i delikatność;
  • niebieski – wzbudza zaufanie (często wykorzystują go stacje telewizyjne).

Decyzja o kolorze nie tylko zależna jest od naszego gustu. Osoby o większych rozmiarach niekoniecznie muszą występować w czarnym kolorze – będą profesjonalnie odbierane również w stonowanych odcieniach szarości, które nie poszerzają sylwetki. Dodatkowo kolor szary jest uniwersalny i pasuje na każdą okazję, nie tylko do biura.

Należy również pamiętać o pewnych właściwościach kolorów. Mianowicie w świetle dziennym ciemne kolory zmniejszają i oddalają, a jasne – powiększają i przybliżają. Wieczorem zaś – w sztucznym świetle – jest odwrotnie. Nie powinniśmy też stosować więcej niż dwóch, trzech kolorów na raz.

Kolory godne polecenia to: szary, ciemny, brąz, gorzka czekolada, waniliowy, bordowy, stosowana z umiarem czerń, ciemna zieleń, błękit, cała paleta beżu oraz większość pasteli.

Wskazówka: Ciekawy efekt zapewni dodanie do stroju jakiegoś elementu przyciągającego uwagę, np. w kolorze czerwonym, wtedy będzie on absorbował uwagę naszego rozmówcy, a i dzięki temu jakieś niedociągnięcia ubiorowe czy potknięcia językowe mogą pozostać niezauważone.

Zasady dla pań

Panie są w o tyle dogodniejszej sytuacji, że mogą dowolnie manipulować swoim strojem – spódnicę zamienić na spodnie, czy dobrać inne dodatki. Dodatkowo elegancko wyglądają na nich nie tylko garsonki, idealnie i profesjonalnie prezentują się w klasycznych spodniach na kant i bluzkach z kołnierzykiem, czy w eleganckiej sukience. Mają też znaczniejszą swobodę w doborze kolorów Po prostu: więcej im wolno.

Jakie kolory? Jako profesjonalne odbierane są odcienie zieleni (pomijając te odblaskowe czy jaskrawe), beże, brązy i bordo.

Błędy:

  • zakładanie „nieskromnych” bluzek, spódnic i spodni, czyli odkrywanie wszystkiego, co się ma i da, począwszy od biustu, pleców, kości ogonowej po uda (niewskazane są też bluzki na ramiączkach),

Wskazówka: Odpowiednią długość spódnicy zmierzysz, stając w pozycji wyprostowanej, z rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała – środkowy palec u ręki nie może sięgać poza brzeg spódnicy.

  • nadmiar biżuterii i innych dodatków,
  • chodzenie w odkrytych butach; nie jest to mile widziane nawet w lecie, ale też nie przesadzajmy – jeśli jest gorąco, a stopy są zadbane, buty dobrze dobrane, nie zmuszajmy kobiet do chodzenia w botkach i rajstopach przy 40-stopniowym upale,
  • nie zakładanie rajstop, szczególnie do butów pełnych, gdzie wręcz jest to wymagane (przecież rajstopy w sandałkach nie prezentują się dobrze, szczególnie zaciemnienie i szew na palcach).
Zasady dla panów

U panów nie ma żadnych rewelacji – powinni zakładać garnitur o klasycznym i dopasowanym kroju (powinien być najciemniejszym elementem stroju), koszulę (najjaśniejszy element) i krawat. Chodzenie w samej koszuli do spodni na kant jest dobrze widziane wśród współpracowników, jednak na spotkania biznesowe należy zawsze zakładać marynarkę, którą można rozpiąć lub – gdy charakter spotkania nabierze swobodnego charakteru – nawet zdjąć i przewiesić przez oparcie krzesła. W takiej sytuacji jednak należy powstrzymać się od podwinięcia rękawów koszuli, na to możemy sobie pozwolić tylko „wśród swoich”.

Krawat nie powinien być w krzykliwych kolorach czy o odważnych wzorach. Nie wolno zakładać prezentu od kolegów, w postaci krawatu z obscenicznymi i wulgarnymi obrazkami lub na przykład postaciami z kreskówek. Krawat musi idealnie komponować się z całością – może być zgrany kolorystycznie albo być kontrastem dla całego stroju (np. niebieska koszula plus czerwony krawat).

Panowie powinni unikać białych klasycznych koszul, nadają się one bowiem na takie specjalne okazje, jak ślub, chrzciny, bankiet czy uroczysta kolacja.

Błędy:

  • zakładanie znoszonych lub potarganych podkoszulków (w bliskich kontaktach naprawdę widać, gdy ktoś ma pod koszulą wyświechtany czy dziurawy podkoszulek),
  • chodzenie w sandałach, a już szczególnie zakładanie do nich skarpet, jakichkolwiek (nie tylko białych)!,
  • rozpinanie koszul, gdy sytuacja do tego „nie dorosła”,
  • nieodpowiednio dobrana koszula,

Wskazówka: Pojedynczy mankiet powinien wystawać spod rękawa na 1 cm, podwójny – na 2 cm.

  • luzowanie krawatów, podwijanie rękawów (jak wyżej).
Rada dla wszystkich

Prostota i minimalizm zawsze zwyciężają. Najkorzystniejszymi strojami są te najprostsze, a dodatkami – te w najmniejszej ilości i nie oślepiające rozmówcę.

Ważną kwestią jest również dopasowanie kroju pod figurę, np. paniom z obfitym biustem zaleca się zakładanie bluzek z dekoltem w serek, a duży brzuszek zakryje żakiet na jeden guzik z okrągłymi połami na dole. Osoby o pełniejszej budowie powinny unikać dwurzędowych marynarek.

Budowanie wizerunku związane jest nie tylko z wiedzą na temat doboru stroju, ale także ze świadomością własnej figury.

Pamiętajmy, że to, co nosimy do firmy czy na spotkanie biznesowe, musi podkreślać nie tylko naszą osobowość. Strój powinien współgrać z wizerunkiem firmy. Można to nazwać pewnego rodzaju „mundurkiem do pracy”, który zakładamy, rezygnując z codziennego stroju, nawet jeśli jest dla nas najwygodniejszy na świecie.

Celina Dawidson

Źródła:
www.stylowamoda.pl (PDF)
savoir-vivre.wieszjak.pl

, , , , , ,

4 komentarzy


Kompetencje miękkie w cenie

Czy nachodzi Cię czasem pytanie, dlaczego pomimo bogatego CV i posiadanej wiedzy, i doświadczenia nie udało Ci się zdobyć wymarzonej pracy? Być może zabrakło Ci umiejętności w zakresie tzw. kompetencji miękkich. Często zapominamy o ich znaczeniu, mimo że są wymieniane jako jedne z najczęstszych wymogów kwalifikacyjnych.

W odróżnieniu od kompetencji twardych, takich jak wiedza merytoryczna, wykształcenie i doświadczenie zawodowe, kompetencje miękkie są związane z naszą osobowością, generalnie: to nasze umiejętności psychospołeczne.

Kreatywne myślenie, samodzielność, aktywność, chęć uczenia się, sprawne zarządzanie czasem, czy odporność na stres są charakterystyczne dla osobistych kompetencji miękkich. Wśród społecznych (interpersonalnych) umiejętności możemy wyróżnić: sprawne komunikowanie, budowanie relacji z innymi, umiejętność pracy w zespole, identyfikację z firmą, umiejętności negocjacyjne i rozwiązywania konfliktów.

Niedostateczne umiejętności miękkie mogą prowadzić do mniejszej efektywności wykonywanych zadań, a nawet ograniczać skuteczne wywiązywanie się z zawodowych obowiązków. Dlatego pracodawcy tak znaczącą rolę przypisują właśnie cechom naszej osobowości.

Kompetencje przenośne, bo do takich należą kompetencje miękkie, są również użyteczne w nowej sytuacji zawodowej. Dzięki nim łatwiej jest nam dostosować się do zmieniających się warunków, przekwalifikować się, zmienić pracę i zaadaptować się w nowym miejscu pracy. Przez to stają się one niezbędne w efektywnym rozwoju naszej kariery.

Warto pamiętać, że podczas rozmów kwalifikacyjnych rekruterzy nie tylko weryfikują doświadczenie zawodowe kandydata, ale również sprawdzają umiejętności miękkie. Ogromną rolę odgrywa więc kontakt bezpośredni i możliwość obserwacji zachowania osoby rekrutowanej, ale do weryfikacji tych umiejętności stosowane są również specjalne testy osobowościowe i sytuacyjne.

Ze względu na rozwój Twojej kariery zawodowej i większą konkurencyjność na rynku pracy warto trenować indywidualne umiejętności w tym zakresie. Możesz skorzystać ze specjalistycznych szkoleń organizowanych przez firmy i instytucje. Przydatny w tym względzie okazuje się też self-coaching, czyli samodzielne ich doskonalenie poprzez systematyczną refleksję nad własnymi zachowaniami w tym kontekście.

Magda Topolewska

, , , , ,

Brak komentarzy


Aktywny student poszukiwany!

Jesteś studentem i nadal obce są Ci obowiązki zawodowe? Nie zapominaj, że studia powinny być czasem Twoich pierwszych kroków na rynku pracy. Jeśli chcesz być konkurencyjny, musisz szukać sposobów na zdobywanie doświadczenia jeszcze w trakcie studiów. Jednym zdaniem: żeby zaistnieć na rynku pracy trzeba się wyróżniać. A jak to zrobić? Mamy kilka pomysłów.

Praktyki

Działalność dodatkowa umożliwia poznanie rynku pracy i konfrontację swojej wiedzy i umiejętności z jego potrzebami. Po pierwsze – pozwoli Ci na zapoznanie się z dziedziną, którą znasz tylko z teorii. Dzięki niej możesz sprawdzić, czy wybrana przez Ciebie specjalizacja jest rzeczywiście tym, co chcesz robić w przyszłości. Ponadto masz szansę zapoznać się ze wszystkimi etapami rekrutacji. Napisanie CV, profesjonalna rozmowa kwalifikacyjna czy assessment center pozwalają na oswojenie się z procesem rekrutacji i uniknięcie zaskoczenia w przyszłości.

Ten rodzaj aktywności pozwala także na rozwój tzw. „kompetencji miękkich”, czyli m.in. komunikatywności, umiejętności pracy w zespole czy radzenia sobie ze stresem. To także świetny sposób na nawiązanie kontaktów z doświadczonymi pracownikami.

Warto pamiętać, że każda praktyka to także wpis do CV. Pracodawcy na pewno docenią Twoją inicjatywę i aktywność. Co ważne – praktyki często dają szansę na podjęcie pracy w firmie!

Wolontariat

Niezbędne doświadczenie można też zdobyć, zgłaszając się do wolontariatu. To szansa szczególnie dla młodszych studentów, którzy mają ograniczone możliwości pracy i praktyk. Wolontariat pozwala rozwijać umiejętności, przyczynia się do samorealizacji, umożliwia zdobycie doświadczenia. Przyszli pracodawcy na pewno docenią aktywność, bezinteresowność i zaangażowanie wolontariuszy. Jeśli jesteś zainteresowany, zajrzyj na www.wolontariat.org.pl – tam znajdziesz przydatne informacje.

Organizacje studenckie

To szansa nie tylko na pogłębianie swoich zainteresowań czy poznawanie ciekawych ludzi, ale również możliwość rozwoju umiejętności, które będziesz mógł wykorzystać w przyszłej pracy. Koła studenckie, wbrew powszechnym opiniom, nie koncentrują się tylko na działalności naukowej. Często członkowie kół organizują konferencje, warsztaty, szkolenia, panele dyskusyjne, spotkania z ekspertami czy wyjazdy naukowe. Dzięki czynnemu udziałowi w takiej organizacji, oprócz zdobywania wiedzy i pogłębiania pasji, bierzesz udział w organizowaniu różnych przedsięwzięć, które rozwijają umiejętności perswazji, pracy w zespole, zarządzania ludźmi i czasem, uczą walki ze stresem. Działalność w kole naukowym pozwala również na zdobywanie cenionych na rynku pracy doświadczeń.

Stypendia zagraniczne

Poszerzanie wiedzy z danej dziedziny, ale przede wszystkim nabycie umiejętności praktycznych to z kolei główne zalety wyjazdów na stypendia zagraniczne. Co najważniejsze: pobyt i studiowanie w innym kraju umożliwia perfekcyjne opanowanie języka obcego. Liczy się także umiejętność poradzenia sobie w nowej, nieznanej sytuacji – krótko mówiąc, to nieoceniona lekcja dla samego siebie. Studiując za granicą, poszerzysz swoje horyzonty, poznasz inną kulturę i nawiążesz nowe znajomości. A jak to się ma do Twojego potencjalnego pracodawcy? Wiadomo, że na stypendia wyjeżdżają osoby ambitne, zdolne i nie obawiające się wyzwań. A przecież takich pracowników ceni się najwyżej.

Magda Topolewska

, , , , , , , ,

Brak komentarzy


Zmiany na rynku pracy w 2010

Urlop dla świeżo upieczonych ojców, zmiany dotyczące pensji minimalnej oraz zasiłku, a także krótsze urlopy szkoleniowe – to główne reformy rynku pracy wprowadzone z początkiem nowego roku.

Urlop ojcowski

Od początku stycznia mężczyznom zatrudnionym na etat przysługuje tygodniowy urlop rodzicielski. Można go wykorzystać do chwili ukończenia przez dziecko pierwszego roku życia. Wniosek o urlop powinien został złożony co najmniej na siedem dni przed planowanym wypoczynkiem.

Mniej wolnego na szkolenia

W kwietniu wejdzie w życie rozporządzenie, zgodnie z którym urlopy szkoleniowe staną się krótsze. Pracownicy nie będą mogli odmówić udziału w kursie, na które zostaną skierowani, pod warunkiem, że szkolenie związane z wykonywanym zawodem, a pracodawca pokryje koszty i zwróci dni wolne w przypadku uczestniczenia podczas weekendu.

Zmiany pensji i zasiłku

Nowy rok przyniósł wzrost pensji minimalnej. Obecnie wynosi ona 1317 zł, a zatem jest większa o 41 zł. W pierwszym kwartale 2010 r. zwiększy się również zasiłek dla bezrobotnych do 717 zł brutto, lecz w kwietniu jego kwota zostanie ograniczona do 563 zł. Oznacza to, że zasiłek zmniejszy się o 12 zł w porównaniu do roku 2009.

Prawdopodobnie jeszcze w tym roku rozstrzygnięta zostanie również kwestia Święta Trzech Króli. Propozycja ustanowienia nowego dnia niepracującego powinna zostać zaakceptowana przez sejm. Zostałaby ona okupiona rezygnacją z oddawania wolnego za świąteczne soboty.

Michał Puczyński

, , , , , ,

Brak komentarzy



SetPageWidth